Ekki þessi í Stykkishólmi...

2007-02-14T04:13:00.000-08:00

Árin með Blogspot og nýtt upphaf

Já. Hér mun ég blogga framvegis, eftir áralanga sambúð með Bloggernum og Blogspot. Það samband var oft stirt á köflum, jafnvel þannig að ég átti það til að reiðast og finnast ég upplifa fullkomið skilningsleysi á mínum þörfum og væntingum. Stundum sauð upp úr með afleiðingum sem ég ætla ekki að fara út í hér og stundum komu tímabil þar sem sambandið var einfaldlega sett á ís.

Þessi kafli í lífi mínu er nú hjá. Hann tilheyrir fortíðinni og eftir að hafa gengið í gegnum þetta held ég að þessi reynsla hafi gert mig sterkari. Ég er allavega tilbúinn að skuldbinda mig á ný.

Ég er sem sagt búinn að færa mig yfir á Moggabloggið - www.arnih.blog.is - þið getið skoðað mig þar.

2007-02-09T07:58:00.000-08:00

Stúdentaráðskosningar

Úrslitin úr kosningunum bárust í nótt um þrjúleytið og þá var tilkynnt að Röskva hefði náð meirihluta í Stúdentaráði, Háskólalistinn misst sinn eina mann en Vaka fékk fjóra menn inn í ráðið og er nú, í fyrsta skipti frá árinu 2001, í hreinum minnihluta.

Það munaði ekki miklu, ekki nema 20 atkvæði skildu að Vöku og Röskvu í ár. Það er í anda undanfarinna kosninga að munurinn sé ekki mikill. Í fyrra var að vísu mikill munur á fylkingunum, Vaka fékk rúmlega 300 atkvæðum meira en Röskva en vantaði 4 atkvæði upp á að tryggja sér fimmta manninn. Svipuð staða kom upp árið 2005 en þá vantaði 25 atkvæði upp á að Vaka fengi sinn fimmta mann.

Röskvan tekur mikið stökk, hvort sem litið er á atkvæðafjölda eða prósentur og vinnur meirihlutann. Af bloggsíðum Röskvuliða og því sem ég hef heyrt út undan mér að dæma virðist þetta koma þeim sjálfum nokkuð á óvart, ýmsir hafi spáð því að þetta færi 5-4 fyrir Vöku en enginn þorað að vona að meirihlutinn félli þeim í skaut. En svona gerist þetta stundum.

Ég óska Röskvuliðum til hamingju með sigurinn.

2007-01-28T18:47:00.000-08:00

Nagli í kistu Frjálslyndra

Það verður spennandi að sjá hvaða afleiðingar varaformannsslagurinn í Frjálslynda flokknum hefur. Manni sýnist það augljóst að Margrét Sverrisdóttir söðli um og færi sig um set, annað hvort yfir í annan flokk eða þá að hún fari að gera eitthvað allt annað.

Með þessari niðurstöðu var flokkurinn held ég að reka síðasta naglann í líkkistu ríkisstjórnarsamstarfs á næsta ári. Hófsamur málflutningur Margrétar hefði hugsanlega komið flokknum í samstarf en eftir að talsmenn harðari innflytjendastefnu fóru að taka yfir flokkinn sér maður ekki hverjir vilji standa fyrir því að leiða þessa menn til áhrifa.

2007-01-26T05:07:00.000-08:00

Baugsrannsóknin dýr á fóðrum

Ríkið hefur þurft að leggja út nærri 60 milljónir króna í málsvarnarlaun fyrir Baugsmálið. Þokkaleg summa. Ég verð að viðurkenna fáfræði mína, þrátt fyrir að hafa verið nokkur ár í laganámi, varðandi það hvað megi telja til kostnaðarliða í vörn málsins. Ætli greinargerð Jónatans Þórmundssonar sem var birt í Morgunblaðinu í fyrra á mörgum mörgum blaðsíðum, falli þarna undir?

Ég held samt að það hafi allir tapað þræðinum í þessu máli fyrir löngu síðan. Sýknað, frávísað, endurákært, áfrýjað... þetta er allt orðinn einn grautur. Það virðist allavega liggja fyrir að átta ákæruliðanna 40 sem voru í upphaflegu kærunni, er endanlega úr sögunni.

2007-01-15T20:03:00.000-08:00

Hvernig er sagan skrifuð?

Ég hef stundum velt því fyrir mér hvernig almenningur dæmir umfjöllun fjölmiðla um einstök mál. T.d. varðandi mál Árna Johnsen á sínum tíma. Það var eitt þeirra mála sem fjölmiðlar grófu upp og umfjöllun þeirra leiddi til þess að hann var dæmdur. Málið er reyndar gott dæmi um að fjölmiðlar þurfa að vera duglegir að spyrjast fyrir og mega ekki sætta sig við að fjalla aðeins um mál sem lögregla eða dómstólar hafa tekið fyrir.

En margt af umfjöllun fjölmiðla á sínum tíma um mál Árna fór engu að síður yfir strikið. Ég t.d. man eftir forsíðu DV þar sem klippt hafði verið saman mynd af Árna hlæjandi og baðandi út höndunum og sett fyrir framan mynd af Þjóðleikhúsinu - svona líkt og hann hefði stillt sér þarna upp sjálfur. Daginn eftir birtist pínulítil leiðrétting inn í blaðinu um að myndin hefði nú verið klippt saman! Uppsláttur í þessum dúr var óþarfi og einungis til þess fallinn að vekja upp aukna reiði í garð Árna. Allt þetta var gert áður en dómstólar höfðu dæmt um sekt eða sakleysi hans. En aðalatriðið er að þegar litið er til baka þá er almannaálitið með fjölmiðlum. Þeir voru hetjurnar og Árni skúrkurinn. Og auðvitað var hann skúrkur málsins með réttu - en það þýðir ekki allt sem fjölmiðlar gerðu á sínum tíma hafi verið innan sanngjarna marka. Það má ekki myndast sú regla að sé maður sekur, jafnvel þingmaður, að fjölmiðlar megi gera það sem þeim sýnist.

Annað mál - og ég tek fram að ég er ekki að líkja þessum tveimur málum saman að öðru leyti en því að þau voru mjög stór í fjölmiðlum - var DV-málið í janúar í fyrra. Þar tók maðurinn sem DV birti mynd af á forsíðunni líf sitt og málið vakti fáheyrða bylgju reiði meðal þjóðarinnar. Og það vissulega með réttu, enda var þetta enn eitt dæmið um ónærgætna umfjöllun þeirra um mál af þessu tagi og framgangur blaðsins hafði einfaldlega gengið fram af þjóðinni. Atburðarrásinni lauk með því að ritstjórarnir létu af störfum. Almenningsálitið féll réttilega ekki fjölmiðlum í skaut þar. Mér finnst þau viðbrögð sem sýnd voru vera frábært dæmi um hvernig almenningur getur látið til sín taka og komið skýrum skilaboðum áleiðis.

En svo er það Kompás-málið núna. Mér finnst ekki spurning að umfjöllun Kompás gekk of langt og margt af því sem þeir sýndu þar var algerlega óviðeigandi. Á það að vera viðfangsefni fréttaskýringarþáttar að sýna myndskilaboð eins og þau sem sýnd voru í þættinum og hafa helst orðið til þess að annar hver landsmaður hefur náð að grínast á kostnað Guðmundar í Byrginu? Hefði umfjöllunin ekki staðið án þess að sýna þessi skilaboð? Voru þau algerlega nauðsynlegur hluti af þættinum?

Það virðist hins vegar það sama upp á teningnum með mál Byrigsins og með mál Árna Johnsens. Byrgið er nú komið í lögreglurannsókn, fjármálaóreiða hefur komið í ljós og Guðmundur forstöðumaður verið kærður til lögreglu af ungri konu, sem var vistmaður og heldur því fram að þau tvö hafi átt í ástarsambandi í tvö ár. Nú er auðvitað allt óljóst um endalok málsins, en maður veltir því fyrir sér hvernig sagan verði skrifuð um Byrgismálið? Ef niðurstaðan verður sú að Guðmundur fái dóm og jafnvel fleiri starfsmenn, verður þá algerlega litið framhjá því að umfjöllun Kompás hafi gengið alltof langt?

2007-01-03T16:15:00.000-08:00

Áramótaheit og miklar áhyggjur af foreldrum

Ég hef aldrei verið mikið fyrir að strengja áramótaheit. Kannski er ég enn að ásaka mig fyrir að hafa ekki heimsótt ömmu eins oft og ég ætlaði (áramótaheitið 1992). Ætla þó að strengja eitt núna en af ótta við að jinxa það mun ég halda því leyndu. Treysti samt á að þið haldið með mér í að uppfylla það.

Svo mæli ég með Stranger than Fiction. Ég fékk sem sagt sömu hugmynd og greinilega annar hver Íslendingur, þ.e. að fara í bíó á nýárskvöld, því biðröðin í miðasöluna var eins og á Keflavíkurflugvelli á morgnana. En alveg þess virði, því þetta var fínasta mynd. Will Farrell er góður að vanda og Dustin Hoffmann líka flottur.

Annars er ég farinn að hafa verulegar áhyggjur af foreldrum mínum og vinum þeirra. Þau hafa undanfarin ár farið á nýársdag á ball '68 kynslóðarinnar á Hótel Sögu. Þetta hefur alltaf komið mér fyrir sjónir sem versta elli-smella samkoma, þar sem gamla fólkið tekur sporið og rifjar upp hvað það var gaman að vera til árið 1968. Hef ég oft haft uppi ómálefnalegar tilraunir til að gera grín að foreldrum mínum fyrir að sækja þennan dansleik, þó ég hafi nú í hjarta mínu alltaf glaðst yfir því að þau skildu fara og skemmta sér. En nú hafa orðið vatnaskil. Mamma og pabbi hafa misst áhugann á þessu balli. Þau eru orðin of gömul fyrir gamlingjaballið.

Ég fór að velta því fyrir mér hvernig gamlingjaball okkar kynslóðar verði? Ætli við munum á gamalsaldri klæðast pokabuxum, setja upp öfugar derhúfur og bling-bling og rifja upp hip-hop tímabilið?

2007-01-02T09:44:00.000-08:00

Minnislausa stelpan frá Stokkseyri

Múrinn birti svona eins konar ársannáll eða viðurkenningar fyrir árið 2006 um daginn. Ein viðurkenningin er svona:

Bók ársins: Minnislausa stelpan frá Stokkseyri. Margrét Frímannsdóttir heimfærir endurminningar Thelmu Ásdísardóttur upp á sjálfa sig.

Þarna er sem sagt verið að vísa í endurminningar Margrétar Frímannsdóttur, Stelpan frá Stokkseyri, þar sem hún gagnrýnir meðal annars Steingrím J. Sigfússon og framkomu hans við sig þegar þau voru saman í Alþýðubandalaginu í gamla daga. Múrinn vill sem sagt meina að með þessu hafi Margrét verið að heimfæra endurminningar Thelmu Ásdísardóttur, Myndin af pabba, sem fjallar um áralanga kynferðislega misnotkun föður hennar, upp á sjálfa sig.

Múrverjar eru oftar en ekki manna heilagastir sjálfir þegar þeir tala um þjóðmálin. Þeir hafa til dæmis talað mikið um kvennabaráttuna og skarðan hlut kvenna í þjóðfélaginu. Margrét Frímannsdóttir segir í bók sinni að það hafi einmitt verið reynsla sín af starfinu í Alþýðubandalaginu að þar hafi karlaklíka ráðið ríkjum. Þessi gagnrýni snýr hins vegar að formanni VG og þar af leiðandi virðist ekkert mark vera á henni takandi.

2007-01-01T12:00:00.000-08:00

Átan...

Það sem maður getur étið yfir eina jólahátíð. Það er kalkúnninn, lambabógurinn, hamborgarahryggurinn, hangikjötið, hreindýrahryggur, nautalundir, brúnuðu kartöflurnar og konfektið. Hvar endar maður?

Nú hefur Saddam Hussein verið hengdur eftir réttarhöldin yfir honum. Þetta er enn eitt dæmið um hvernig trúverðugleiki Bandaríkjamanna og bandamanna þeirra fer fyrir lítið. Innrásin sem átti að færa íbúum Írak og löndunum í kring í kjölfarið lýðræði, mannréttindi og frið felur í sér pyntingar og aftökur.

2006-12-24T07:58:00.000-08:00

Gleðileg jól!

Hafið það nú gott yfir jólin, rúsínurnar mínar...

2006-12-16T13:45:00.000-08:00

Leiðarar...

Þeir eru með ólíkindum leiðarar Moggans þessa dagana. Í leiðara um kærurnar á hendur forstjórum olíufélaganna í fyrradag var borið saman mál forstjóranna og olíufélaganna annars vegar og Baugsmálið hins vegar. Þrátt fyrir að þessi mál séu að nánast öllu leyti ósambærileg, þar sem óumdeilt er að afbrot var framið í öðru tilfellinu en afar umdeilt í því seinna, þá er þetta sett fram sem sambærileg tilfelli.

Sagt er að Baugur hefði gert mikið af því að reyna að ná til almennings í vörn sinni í málinu. Meðal annars nýtt sér fjölmiðla í sinni eigu. Orðalagið er nánar tiltekið þannig að þeir hafi „nýtt sér eignaraðild að fjölmiðlum“ og efast ég um að orðið „eignaraðild“ hafi verið valið af tilviljun, enda hafa leiðarahöfundar blaðsins verið stærstu aðdáendur þess að sett yrðu lög um fjölmiðlastarfsemi á Íslandi sem kvæðu á um hámarkseignarhald einstakra aðila í fjölmiðlafyrirtækjum. Það voru hins vegar ekki nefnd nein dæmi í leiðaranum um þessa mögulegu notkun Baugs á fjölmiðlum sínum. Kannski finnst leiðarahöfundinum engin ástæða til að rökstyðja þessa grófu ásökun með dæmum. Og það var kannski heldur ekki ástæða til að taka fram að einn forstjóranna - sem beitir sér ekki að mati Moggans með sama hætti og Baugsmennirnir þegar hann eða fyrirtæki sitt fær kæru á sig - er einmitt einn stjórnarmanna Árvakurs, Kristinn Björnsson.

Og ekki skánaði það í dag, þegar Mogginn skrifar um þá „hljóðlátu byltingu“ sem lög um fjármál flokkanna er. Hin lýðræðissinnaða ritstjórn blaðsins telur enga ástæðu til að gera athugasemdir við að þetta grundvallarmál hafi verið keyrt í gegn á tveimur dögum í þinginu og það nánast án umræðu. Þetta mál hefur að mati leiðarahöfundarins, gert það að verkum að flokkar og stjórnmálamenn eru orðnir frjálsir. Í leiðaranum segir:

„Sú var tíðin að fjársterkir aðilar voru tilbúnir til að styðja starfsemi flokkanna fjárhagslega án þess að gera nokkra kröfu um endurgjald. Sumir höfðu þann hátt á að veita öllum flokkum stuðning. En tímarnir hafa breytzt og tíðarandinn er annar. Hver skyldi vera meginástæðan fyrir því, að stjórnmálaflokkarnir hafa allt í einu náð samstöðu sín í milli um þá hljóðlátu byltingu, sem er að verða í þessum efnum?“

Þetta, eins og margt annað í skoðunum blaðsins, er mótað af þeirri sýn ritstjórans að fjármálaöflin í landinu hafi á einhverjum tímapunkti, fyrir nokkrum árum, umbreyst og orðið skaðleg þjóðfélaginu. Fyrrum formaður Sjálfstæðisflokksins virtist í mörgum málum deila þessari sýn ritstjórans. Gömlu góðu, flokks- og þjóðfélagshollu kaupmennirnir og heildsalarnir, sem máttu ekki vamm sitt vita, eru ekki lengur til staðar, heldur hefur ný stétt fjármálamanna stigið fram. Að mati Morgunblaðsins hlýða þessir menn ekki lögmálunum. Þeir raka inn skuggalegum gróða og verða svo stórir að samfélaginu stendur ógn af, þannig að það þarf nauðsynlega að setja lög um einokunarhringi. Þessir menn reyna að kaupa sér stjórnmálamenn, þannig að það þarf að setja lög um fjármál flokka. Og síðast en ekki síst borga þeir sér hærri laun en gengur og gerist - jafnvel hærri laun en ritstjóri Morgunblaðsins fær. Þetta gengur auðvitað ekki til lengdar og því er réttast að setja lög um fjármálalífið í heild sinni.

En besti kaflinn í leiðaranum um fjármál flokkanna fannst mér vera þessi:

„Innan skamms verður enginn stjórnmálaflokkur háður fjárframlögum frá einkaaðilum og hið sama á við um þá einstaklinga, sem bjóða sig fram til stjórnmálastarfa.“

Ef stuðningur Morgunblaðsins byggist á þessu, þurfa þeir að hugsa sig tvisvar um. Prófkjör verða haldin áfram og menn mega ennþá eyða peningum í prófkjör, þó það hafi verið sett ákveðin hámörk á þá upphæð. Í Reykjavík er sú upphæð um 8 milljónir. Það er því langt frá því útilokað að einstaklingar verði ekki háðir fjárframlögum, ef það er vandamálið í grunninn. Sjálfur er ég reyndar þeirrar skoðunar að eyðsla manna í prófkjörum sé ekki vandamál. Það sem þarf að tryggja er gagnsæi, þannig að bókhald sé opið. Takmörk og hámörk eru hins vegar út í hött. Í öðru lagi munu stjórnmálamenn alltaf reiða sig á stuðning annarra í tengslum við prófkjör, hvort sem það eru einkaaðilar eða aðrir og hvort sem um ræðir fjárhagslegan stuðning eða einfaldlega almennan stuðning í baráttnni. Einhverjir sem veita slíkan stuðning telja að þeir eigi inni greiða hjá viðkomandi, aðrir ekki. Þetta er til staðar áfram, hvað sem öllum lögum líður og afar ólíklegt að stjórnmálamenn verði algerlega óháðir öllu öðru.

Stærsti gallinn við þessi lög er auðvitað sá að þau eru hindrun fyrir þá sem vilja komast að í framtíðinni. Sitjandi stjórnmálamenn hafa alla þræði í hendi sér til að koma sjálfum sér á framfæri, koma málum í gegn og vekja athygli á afrekum sínum í fjölmiðlum, á meðan þeir sem eru nýir hafa ekki sömu möguleika. Þeirra möguleikar til að kynna sig og sín málefni hafa verið skertir stórkostlega með þessari löggjöf.

2006-12-15T04:26:00.000-08:00

Björn Ingi og Dagur

Björn Ingi og Dagur B. mættust í Kastljósi í fyrradag til að ræða um umdeildar ráðningar á vegum Framsóknarflokksins í borgarkerfinu. Það virðist allt loga í net- og bloggheimum eftir þetta viðtal, jafnvel svo að dómsmálaráðherrann sjálfur lagði orð í belg. Björn Ingi gekk hart fram í viðtalinu og sneri ásökunum í sinn garð upp í ásakanir á hendur Helga Seljan fyrir að hafa verið ráðinn í Kastljósið án auglýsingar og í garð Dags með því að gefa í skyn að það að hann kenni í Háskólanum í Reykjavík hafi eitthvað með það að gera að hann hafi sem formaður skipulagsráðs úthlutað skólanum lóð í Vatnsmýrinni.

Á einhverjum tímapunkti fór viðtalið að snúast upp í vitleysu, þar sem allir töluðu í einu.

Björn Ingi hafði verið fenginn í þáttinn til að svara fyrir ráðningu Óskars Bergssonar sem verktaka hjá Faxaflóahöfnum en hann fær 390 þúsund krónur á mánuði fyrir 15 tíma vinnuviku. Óskar er formaður framkvæmdaráðs borgarinnar. Þar að auki hafa verið ráðin á vegum Faxaflóahafna þau Pétur Gunnarsson, spindoktor flokksins, til að sjá um uppfærslu á heimasíðu Faxaflóahafna, Ásrún Kristjánsdóttir, frambjóðandi Framsóknarflokksins í síðustu borgarstjórnarkosningum, til að sjá um hönnunarverkefni á vegum Faxaflóahafna og loks Ragnar Hreinsson, fyrrv. kosningastjóri Framsóknarflokksins, til að sjá um verkefnið Kvikmyndaborgin Reykjavík.

Ekki ber á öðru en að Framsóknarmenn hafi verið duglegir að koma sínu fólki að eftir kosningar. Tímabundnar ráðningar eru þess eðlis að þar eru störfin ekki auglýst og því er oft ráðinn einhver sem pólitíkusarnir „treysta“. Reyndar segir Pétur Gunnarsson sjálfur um þetta á bloggsíðu sinni:

„Ekki mun ég halda því fram að þetta verkefni mitt hafi ekkert með það að gera að ég er vinur Björns Inga Hrafnssonar, stjórnarformanns fyrirtækisins, og pólitískur samherji hans.“

En þróun mála í þættinum og viðbrögðin í kjölfarið hafa snúist um allt annað en ráðningarnar sjálfar. Þær hafa snúist um Björn Inga sjálfan, þ.e. hvernig hans frammistaða hafi verið í þættinum. Á bloggunum og í kommentunum eru menn að metast um hvort Björn Ingi sé spilltur eða töff, hvort hann hafi verið dónalegur eða fastur fyrir eða hvort Dagur B. hafi verið jarðaður. Þannig að áherslan fer frá ráðningunum og yfir á Björn Inga sjálfan.

Sniðugt?

2006-12-12T13:58:00.001-08:00

Ókeypis

Skemmtilegt að sjá Kastljósviðtalið við Milton Friedman þar sem hann situr fyrir svörum hjá Ólafi Ragnari, Stefáni Ólafssyni og Birgi Birni, eða réttara sagt heldur um það bil klukkustundarlanga kennslustund í hagfræði fyrir þá. Þetta náði auðvitað hámarki í lokin þegar Friedman bendir Ólafi Ragnari, sem var sármóðgaður yfir því að það þyrfti að borga inn á fyrirlesturinn sem Friedman ætlaði að halda hér á landi, að það væri í raun ekki neitt til sem héti ókeypis fyrirlestur. Það væri óeðlilegt að þeir sem ekki nytu fyrirlestursins borguðu fyrir þá sem færu á fyrirlesturinn.

Ólafur spurði hann líka um meintan stuðning Friedmans við Chile. Hann svaraði því til að hann hefði verið viku í landinu og haldið fyrirlestra þar, m.a. um peningamagnskenningu sína og fleira. Einnig að hann hefði haldið uppi gagnrýni á harðstjórnina í landinu. Engu að síður virðist sú fullyrðing lifa góðu lífi á vinstrivængnum að voðaverk Pinochet hafi verið eitthvað Friedman studdi. Þannig skrifar Ármann Jakobsson t.d. í grein dagsins á Múrnum: „Sjálfsagt hefði þrælahald fallið innan skilgreiningar hennar á frelsi, rétt eins og mannrán, morð, pyntingar og frelsissvipting á saklausu fólki féllu vel að hugmyndum Ronalds Reagan og Miltons Friedman um frelsi.“

Svo situr ein spurning í mér eftir þáttinn: Hvar fékk Bogi Ágústsson þessi gleraugu?

2006-12-11T11:35:00.000-08:00

?

Af hverju eru allar auglýsingar um þvottaefni, hreinsiefni og öll þrifaefni talsettar?

2006-12-06T10:21:00.000-08:00

Mogginn

Það hefur margt verið sagt um dagblaðið sem landsmenn elska og hata, Morgunblaðið. En eitt er víst, að lestur blaðsins hefur dalað nánast stöðugt undanfarin ár. Miðað við nýja fjölmiðlakönnun Gallup er meðallestur blaðsins 46% á meðan Fréttablaðið er með um 66% lestur. Nú er komin ákveðin reynsla á breytingarnar sem gerðar voru á blaðinu í sumar og svo virðist sem þær skili ekki miklu en tilgangurinn með þeim var að gera blaðið aðgengilegra og láta það höfða til fleirri en áður. Þ.e. að auka lestur þess.

Kannski eru möguleikar svona áskriftarblaðs einfaldlega ekki meiri en raun ber vitni þegar það keppir við fríblöð, eins og Morgunblaðið gerir. Blaðið mun aldrei ná sömu útbreiðslu og dreifingu. Það er að mörgu leyti leiðinlegt ef satt reynist. Ég er reyndar ekki hlutlaus um þetta, hafandi unnið á Morgunblaðinu, en blaðið býður upp á efni og skrif sem fríblöðin munu sennilega aldrei geta leyft sér og fjölmiðlaflóran væri ekki jafnlitrík án áskriftarblaðs eins og Moggans.

En það kann ýmislegt fleira að spila inn í. Til dæmis efnistök og nálgun blaðsins og ritstjórnarinnar og hvort lesendur fái ekki stundum nóg af því að lesa blað sem lítur á sig sem sjálfskipaða samvisku þjóðarinnar. Á vefsíðu Steingríms Sævarrs var á dögunum birt lesendabréf um raunir Morgnublaðsins þar sem m.a. sagði:

„Lesendur blaðsins og þeir sem fylgjast með þjóðmálaumræðunni eru orðnir þreyttir á sömu tuggunni sem japlast út úr bolanum Styrmi. Þess utan er bolinn afar dýr á fóðrun. Leiðarar, efnistök og ritstíll sá er frá Styrmi og hans undirsátum kemur er satt að segja afar fráhrindandi. Af efnistökum má dæma að Morgunblaðið viti alltaf eitthvað meira um hin og þessi mál en upp er látið (sérkennileg staða fyrir fjölmiðil sem á að flytja fréttir). Stíllinn er alltaf eins og í kennslustund þar sem lesendur eru líkt og hálfgapandi nemendur í kennslustofu á öndverðri 20 öld. Við töfluna sveiflar Styrmir prikinu sínu og kemur nemendum sínum sannin um eðli hlutanna. Alltaf er talað niður til lesandans eins og frá einhverju óskilgreindu hásæti í skýjunum.“

Sigurjón M. Egilsson ritstjóri Blaðsins skrifar svo á ekki ósvipuðum nótum um Moggann í leiðara dagsins:

„Slæm staða Morgunblaðsins er eftirtektarverð. Ekki er hægt að kenna samkeppninni við fríblöð alfarið um. Starfsfólk og stjórnendur Morgunblaðsins verða að horfa á eigin verk og vega og meta hvað er verið að gera rangt. Kannski er skoðanaþrunginn fjölmiðill barn síns tíma. Kannski er það ekki hlutverk fjölmiðla að keppast við að hafa sem mest áhrif á skoðanir fólks og gerðir. Má vera að Morgunblaðið þurfi að taka tillit til breytts tíðaranda.“

2006-12-03T19:56:00.000-08:00

Stelpan frá Stokkseyri

Morgunblaðið birtir í dag kafla úr endurminningum Margrétar Frímannsdóttur, sem heita Stelpan frá Stokkseyri. Merkilegt að lesa kaflann um það þegar hún var þingflokksformaður Alþýðubandalagsins og var að slást við karlaklíkuna í flokknum, þ.e. Ólaf Ragnar, Steingrím Joð, Svavar Gestsson og Einar Karl.

Í kaflanum sem birtur var lýsir Margrét aðdraganda þingflokksfundar Alþýðubandalagsins árið 1991 þar sem flokkurinn ætlaði að koma sér saman um stefnu varðandi EES-samninginn. Hún var búin að mæla sér mót við Ólaf Ragnar til að tala við hann en eftir að hún var komin þurfti hún að bíða heillengi fyrir utan skrifstofuna.

Á endanum brást þolinmæðin og hún fór inn. Þá sá hún að Ólafur sat á fundi ásamt Einari og ræddi við þá Steingrím og Svavar (sem voru víst hluti af ákveðnum armi í flokknum) um hver stefna flokksins í EES-málinu ætti að vera. Það fauk í Margréti við að sjá þetta og hún lýsir því hvernig hún hellti sér yfir Ólaf Ragnar út af þessu.

Athyglisvert hvernig málsvarar kvenréttindabaráttunnar og hinnar lýðræðislegu umræðu virðast hafa iðkað sína eigin pólitík á sínum tíma! Þar virðist karlaklíkan hafa setið í bakherbergjum og makkað á meðan konan - sem var í þokkabót þingflokksformaður - var látin bíða úti á meðan!

2006-11-27T07:14:00.000-08:00

Óskiljanlegir vinstri grænir

Ég skil ekki alveg vinstri græna. Þeir hafa talað gegn stóriðju og Kárahnjúkavirkjun af miklum krafti undanfarin ár. Þegar þeir eru spurðir hvað eigi að gera í staðinn hafa þeir yfirleitt svarað því til að byggja eigi á annars konar auðlindanýtingu og nefna gjarnan auðlindina sem aldrei gengur til þurrðar, þ.e. mannauð og hugvit. Flokkurinn hefur þannig tekið að sumu leyti upp málflutning Andra Snæs, sem bendir á að við sem þjóð eigum alltaf ákveðið val um hvaða auðlindir við viljum nýta og hvort það sé ekki skynsamlegra að reyna að virkja sköpunarkraftinn í fólki til góðra verka og atvinnusköpunar en að ráðast í stórtækar stóriðjuaðgerðir með tilheyrandi umhverfisspjöllum.

Gott og vel, það er ýmislegt til í þessu. En samt er frekar holur hljómur í þessum málflutningi þegar á reynir. Á dögunum var kynnt skýrsla nefndar um alþjóðlega fjármálastarfsemi hér á landi og hvað við gætum gert til að laða hingað erlend fyrirtæki og fjármálamenn og þar með auka verulega skatttekjur ríkissjóðs. Þessi hugmynd er finnst mér alveg bráðsnjöll. Hún felur í sér að við nýtum hugvitið og mannauðinn í tengslum við fjármálastarfsemi enn meira en gert er núna en það mun ekki svo mikið sem eitt blaktandi strá þurfa að fara undir vatn við það að fjármálafyrirtæki ákveði að koma hingað til landsins. Fullt af vel launuðum störfum í fjármálageiranum myndu hins vegar skapast hér á landi.

En hver eru viðbrögð vinstri grænna við þessum hugmyndum? Nánast engin. Enginn steig fram og fagnaði þessu. Í úttekt sem Viðskiptablaðið birti um daginn á þessum tillögum var leitað viðbragða forystumanna flokkanna og tóku þeir allir vel í þetta nema Ögmundur Jónasson, sem var mótfallinn þessum hugmyndum. Fannst þær ekki góðar.

Vinstri grænir vilja sum sé ekki stóriðju, heldur vilja þeir byggja á mannauð. Samt styðja þeir ekki hugmyndir um að nýta mannauð í tengslum við fjármálastarfsemi hér á landi. Má þá bara nýta mannauð á ákveðnum sviðum? Fá kjósendur kannski að heyra það við tækifæri hvaða atvinnugreinar þóknast vinstri grænum og hverjar ekki?

Ætli þetta séu leifar af gamalli andstöðu við erlent fjármagn og kapítalisma? Af hverju í ósköpunum má ekki reyna að laða að fyrirtæki og fjármálamenn til að hafa skattalegt heimilisfesti hér á landi og tryggja ríkinu þannig tekjur sem það fengi ekki annars? Hvað er óréttlátt eða rangt við það? Þetta eru tekjur sem væri hægt að nota í þágu góðra mála, t.d. í velferðarkerfið eða menntamál eða til að lækka skatta og álögur á almenning.

En nei... þessi gerð mannauðs er ekki vinstri grænum þóknanleg!

2006-11-27T06:27:00.000-08:00

Pródúseruð iðrun

Ég er yfirleitt hrifinn af því þegar stjórnmálamenn eru tilbúnir að stíga fram og viðurkenna mistök sem þeir eða flokkurinn þeirra hafa gert. Það myndi örugglega skapa eðlilegri og uppbyggilegri umræðu ef pólitíkusar væru ekki jafnfastheldnir á að sín afstaða væri sú rétta og eins ef það væri ekki til marks um vindhanaskap og ótrúverðugleika að skipta öðru hvoru um stefnu eða segjast hafa gert mistök.

Þess vegna er það í sjálfu sér jákvætt að Framsóknarflokkurinn stigi fram og fari að gera upp sín mál í tengslum við Íraksstríðið. En tímasetningin á þessu útspili Jóns Sigurðssonar og aðstæður flokksins að öðru leyti eru þannig að maður getur ekki annað en efast um grundvöllinn fyrir yfirbótinni.

Ætli iðrunin hefði komið ef Framsóknarflokkurinn væri með 15-20% fylgi samkvæmt könnunum? Einhvern veginn efast ég um það. Ætli Jón Sigurðsson hefði stigið fram með þessum hætti ef hann hefði ekki verið gagnrýndr fyrir að hafa ekki fært neitt nýtt fram til Framsóknarflokksins þrátt fyrir að hafa verið formaður í nokkra mánuði og stutt sé í tvísýnar þingkosningar?

Ég fékk á tilfinninguna að þetta væri frekar úthugsað og pródúserað útspil hjá þeim. Miðað við ástand Framsóknarflokksins viriðst hann tilbúinn til að teygja sig mjög langt til að ná til kjósenda. Það er reyndar miður að hann endurskoði ekki í leiðinni afstöðu sína til landbúnaðarmála og hvort það megi ekki endurskoða eitthvað og stokka upp í styrktarkerfinu í landbúnaði? Það væri útspil sem mynda mælast vel fyrir hjá mörgum. Ég mundi ekki efast um þá iðrun.

2006-11-24T19:05:00.000-08:00

Dagur réttlætis fyrir íslenska veitingastaði

Maður getur ekki annað en dáðst að þrautseigjunni í þessum íslenska glæpahauk sem var dæmdur í héraðsdómi í gær. Brot hans eru alls orðin 49 á nokkurra ára tímabili. Þetta illfygli hefur þó einkum einbeitt sér að einni tegund afbrota, þ.e. að borða á veitingahúsum án þess að borga fyrir. Eða eins og héraðsdómarinn bendir á:

Er nærri að telja að ákærði sé síbrotamaður að þessu leyti og ljóst að hann færist heldur í aukana fremur en hitt...

Síbrotamaður í veitingahúsasvindli! Það er freistandi að pæla aðeins í tölfræðinni. Maðurinn er dæmdur fyrir 49 brot á þessu tímabili - þ.e. 49 skipti þar sem hann hefur beinlínis verið staðinn að verki við að borða á veitingastað án þess að borga fyrir. Á móti hljóta að vera talsvert mörg skipti þar sem þetta hefur tekist hjá honum, þ.e. að hann hafi sleppt því að borga án þess að það hafi komist upp. Nú þekki ég reyndar ekki tölfræðina í þessum bransa - en hver ætli sé stuðullinn á þessum brotum? Þrjú skipti fyrir hvert eitt sem hann er tekinn? Þetta hlýtur að minnsta kosti að vera nokkuð arðbært, því annars hefði hann væntanlega ekki stundað þetta svona grimmt. Ætli það sé ekki nokkuð varlega áætlað að það hafi kannski verið nokkur hundruð skipti sem hann hefur borðað án þess að borga.

Þessi matgæðingur fékk líka makleg málagjöld - 12 mánuða fangelsi og ekki skilorðsbundið. Ætli hann verði látinn borga fyrir matinn í steininum?

2006-11-20T19:55:00.000-08:00

Skellti mér í bíó um daginn...

Horfði á þessa ljómandi fallegu og hrífandi frásögn af ungum dreng - óhörnuðu hjarta, sem reynir að fóta sig á svelli lífsins. Þetta var kannski fyrst og fremst þroskasaga ungs manns sem lærir að þekkja sjálfan sig í síbreytilegum veruleika. Segja má að hann takist á við bæði hið illa í heiminum og í sjálfum sér en leiti inn á við og finni sig, sem og hvernig hann vilji hafa drykkinn sinn. Hann uppgötvar smám saman að það er engum hægt að treysta en um leið leitar á hann sú áleitna spurning hvort hægt sé að fara í gegnum þetta líf án þess að leyfa sér að verða ástfanginn og berast áfram með tilfinningunum einum saman.

Bond klikkar ekki.

2006-11-15T16:37:00.000-08:00

Ríkisvæðing stjórnmálanna?

Það gætu verið stórtíðindi á leiðinni í umræðunni um fjármál flokkanna. Nefnd sem Halldór Ásgrímsson skipaði á sínum tíma til að fara yfir þessi mál er langt komin með sína vinnu. Af þessari frétt Rúv að dæma er jafnvel mögulegt að það líti dagsins ljós frumvarp á næstu dögum.

Sú leið sem farin verður, sé þessi frétt sönn, er að auka framlög ríkisins til stjórnmálaflokka en setja í staðinn hámark á framlög til flokkanna. Með öðrum orðum er verið að ríkisvæða stjórnmálaflokkana. Er það réttlætanlegt að skattgreiðendur fjármagni starfsemi, þ.m.t. kosningabaráttur, stjórnmálaflokkanna? Eigum við að greiða fyrir auglýsingaherferðir Framsóknarflokksins úr sameiginlegum sjóðum landsmanna? Það er allavega umhugsunarvert, þótt aðrar leiðir við fjármögnun flokka séu langt í frá gallalausar.

En hvað telst til stjórnmálaflokka? Þyrfti félagsskapur eins og t.d. Framtíðarlandið eða Frjálshyggjufélagið, sem hafa bæði lýst yfir ákveðnum áhuga á að bjóða fram til Alþingis að gefa upp framlög til sín? Eða væri það bara um leið og þau næðu manni á þing? En ættu slík félög þá engan rétt á styrkjum þangað til? Kannski verður þetta tæklað í væntanlegu frumvarpi.

Hér má að gamni sjá eitt þaulframlagðasta frumvarp þingsins, frá Jóhönnu Sigurðardóttur um lög um starfsemi stjórnmálaflokka. Hún lagði þetta fram allavega á 6 þingum í röð, í nafni ýmissa flokka með ýmsum meðflutningsmönnum, en það dó alltaf. Aldrei að vita nema hennar tími komi eftir allt saman.

2006-11-13T16:55:00.000-08:00

Heildstæð samlögunarstefna og Dorrit

Egill Helgason sagði í Silfrinu að Margrét Sverrisdóttir hefði ekki viljað koma fram í þættinum með Jóni Magnússyni, lögmanni og bróður. Það finnst mér athyglisvert. Steingrímur Sævarr benti á það um daginn á fjölmiðli sínum að í grein Margrétar Sverrisdóttur í Morgunblaðinu væri hún í raun að afneita málflutningi Jóns þegar hún sagði að þeir sem mismuna fólki út frá trúarbrögðum ættu ekki erindi í flokkinn.

Eiríkur Bergmann lýsti þessu hins vegar skýrt og skorinort - við þurfum heildstæða samlögunarstefnu. Þetta er vandinn. Þeir sem hafa velt þessum málum fyrir sér átta sig á því að þetta eru flókin mál og engar heildarlausnir í boði. Fyrir vikið hljóma þeir froðukenndir á meðan Sigurjón Þórðarson, Jón Magnússon og Magnús Þór tala um að 1. maí hafi verið svartur dagur í sögu landsins. Þeir smætta umræðuna og einfalda til að ná í atkvæði og spila sig í þokkabót sem píslarvætti og fórnarlömb. Enn sem komið er hef ég ekki heyrt neinar áþreifanlegar lausnir frá þeim í þessum málum - heldur bara talað um að þetta sé vandamál.

Friðbjörn Orri kom annars sterkur í Silfrið. Þetta er auðvitað samofið uppgangi og kraftmiklu samfélagi. En Jón Magnússon toppaði þetta með því að vitna í ummæli Dorritar um að það ætti ekki hver sem er að fá að verða Íslendingur. Ætli Dorrit kjósi Frjálslynda í vor?

2006-11-10T13:07:00.000-08:00

Tímanna tákn

Bogi Ágústsson lýsti því yfir í kvöldfréttum að Daniel Craig væri með æðislegan rass.

2006-11-01T17:42:00.000-08:00

Útlendingarnir að komast á dagskrá

Umræðan um útlendinga hér á landi er að aukast. Á ýmsa vegu. Heimdallur stóð fyrir málfundi um þessi mál um daginn og í einu erindanna kom meðal annars fram að hugsanleg ástæða þess að þessi mál væru ekki á dagskrá stjórnvalda meira en raun ber vitni væri að umfjöllunin væri lítil í fjölmiðlum. Um leið og mál komast á dagskrá í fjölmiðlum fara stjórnvöld að veita þeim athygli. Þetta er held ég að mörgu leyti rétt mat en kannski líka sorgleg staðreynd. Fjölmiðlar veita málum sjaldnast athygli nema upp hafi komið vandamál og þegar um innflytjendur er að ræða er töluverð hætta á að þetta verði sett fram sem vandamál sem beinast að þeim sjálfum.

Það má reyndar segja að umfjöllun fjölmiðla um útlendinga hafi verið með mesta móti undanfarna daga. Það var greint frá því að BSRB teldi fjölgun útlendinga ekki heppilega þróun og svo birti Morgunblaðið langa grein um þessi mál, þar sem meðal annars kom fram að nemendur af erlendu bergi brotnir séu um 40% í sumum skólum landsins. Svo komu auðvitað fréttir af líkamsárásinni og meintri nauðgunartilraun á Cafe Victor sem ég minntist á í síðustu færslu.

Og það toppaði síðan eiginlega allt að sjá forsíðu Blaðsins í dag. Þar var forsíðufréttin á þá leið að tólf útlendingar hefðu verið kærðir fyrir líkamsárásir á „stuttum tíma“. Þar af hefðu 10 manns verið kærðir í tenglum við málið sem kom upp á Victor, fyrir nokkru var svo suðurevrópskur maður fyrir nauðgun og annar af sama uppruna einning vegna meintrar nauðgunar. Þetta gerðist raunar á tveggja mánaða tímabili, sem blaðamaður telur stuttan tíma. Nú eru þetta að sjálfsögðu hræðilegir atburðir sem um ræðir, en þessi framsetning hjá Blaðinu er alveg ótrúlega villandi.

Þá fer nú ekki alveg saman heimildum Blaðsins og Morgunblaðsins um þetta mál. Blaðið talar um að 10 manns hafi verið kærðir en í Morgunblaðinu kemur fram að hjónin (sem urðu fyrir ofbeldinu á Victor) hafi lagt fram kæru á hendur fjórum mönnum - sem er ekki einungis sex útlendingum færra, heldur er líka talsverður munur á að leggja fram kæru hjá lögreglu og að lögreglan hafi gefið hana út. Í stuttu máli er hér verið að krydda framsetninguna verulega til að mála einhverja mynd af ofbeldishneigðum útlendingum, á sama tíma og fréttir berast t.d. um að þeim fjölgi verulega hér á landi. En hvenær er það tekið fram að afbrotamenn hér á landi, meintir eða raunverulegir, séu t.d. af Norðurlandi eða úr Keflavík? Það er ekki gert enda þætti fólki það ekki skipta máli. Það sem er alltaf villandi við svona framsetningu eins og hjá Blaðinu er að með því er máluð mynd af útlendingum út frá örfáum svörtum sauðum.

Í stíl við forsíðufréttina var svo viðhorfsgrein dagsins í Blaðinu, þar sem hæstaréttarlögmaðurinn Jón Magnússon, sem hefur nýverið leitt Nýtt afl inn í Frjálslynda flokkinn, skrifaði um Ísland fyrir Íslendinga. Þar fjallar hann um fjölgun innflytjenda hér á landi og segir svo meðal annars:

„Við Íslendingar höfum verið heppnir með að stór hluti fólks sem hingað hefur komið er harðduglegt fólk. Það breytir því ekki að við viljum hafa okkar velferðarsamfélag fyrir Íslendinga. Við viljum ekki missa algerlega stjórn á þróuninni. Ég vil ekki fá hingað fólk úr bræðralagi Múhameðs sem hefur sín eigin lög og virðir ekki lágmarksmannréttindi og misbýður konum. Ég vil ekki fá til Íslands hópa sem eru til vandræða allsstaðar í Evrópu.“

Þetta er ekki ýkja málefnalegt upplegg. Svartir sauðir eru til allsstaðar, í öllum þjóðfélögum hvort sem þau eru vestræn og nútímaleg eða fjær okkur og njóta ekki sömu lífsgæða og við. Og þegar við erum farin að leika þann leik að ætla að velja og hafna eftir duttlungum og kreddum stjórnmálamanna, sem vilja t.d. alls ekki „bræðralag Múhameðs“ erum við ekki á góðri leið.

Það er trúlega ýmislegt til í þeirri kenningu að málefni komist ekki á dagskrá fyrr en fjölmiðlar fara að fjalla um þau. En það er súrt í broti ef aukin umfjöllun fjölmiðla um málefni innflytjenda verði með þeim formerkjum að helstu fréttapunktarnir verði að það hafi útlendingur hafi verið aðili að líkamsárás eða að fjölgun útlendinga sé óheppileg þróun.

2006-10-30T19:35:00.000-08:00

Alveg spurning með KKK?

Kommentin við þessa frétt á visir.is um slagsmál og meinta nauðgunartilraun á Viktor um helgina eru alveg ótrúleg. Af einhverjum ástæðum hafa fjölmiðlar tekið það fram að um útlendinga frá A-Evrópu sé að ræða. En af hverju skiptir máli hvaðan þeir koma?

Það er til að mynda ekki tekið fram í fréttum um slagsmál eða nauðganir sem Íslendingar fremja (það gerist víst líka stundum) hvaðan viðkomandi komi. Það er yfirleitt ekki tekið fram að árásarmaðurinn sé ættaður frá Blöndósi eða Vík í Mýrdal. En það gildir annað þegar hinir seku eru frá Litháen eða Póllandi? Þetta vekur síðan ógeðfelld viðbrögð hjá fólki sem eru úr öllum takti eins og maður getur lesið í kommentunum við fréttina.

Sérstaklega er aðdáunarverð yfirvegunin og skynsemin í skrifum "Bunders" sem kommentar við fréttina:

Spurning um að stofna bara nýtt KKK hérna á Íslandi til að sporna við þessum ræflum og taka lögin í sínar hendur því lögreglan hér er máttlaust verkfæri.

Alveg spurning hvort menn ættu ekki að þurfa að skrifa undir nafni í svona kommentum á vefi sem gríðarlega margir lesa. Sérstaklega ef þeir eru með háar hugmyndir um að endurreisa Ku Klux Klan.

2006-10-22T20:09:00.000-07:00

Umhverfið og íslensk kvikmyndagerðarlist

Var á vel heppnuðu málefnaþingi Sus í Keflavík um helgina þar sem aðaláherslan var lögð á umhverfismál. Ályktanir frá þinginu má finna hér.

Nálgunin sem er tekin í umhverfismálunum og virkjanamálum er í stuttu máli sú að ríkið dragi sig út úr ákvarðanatöku um virkjanamál og eftirláti einkaaðilum slíkar ákvarðanir um hvernig nýta skuli slíkar auðlindir, þó að sjálfsögðu innan marka þeirra laga og skilyrða sem sett eru í lögum.

Þetta er gott skref því það er ekki heppilegt þegar ákvarðanir um nýtingu náttúruauðlinda, eins og virkjanir eru, eru teknar fyrst og fremst út frá byggðasjónarmiðum og með því að fá stjórnvöld úr því hlutverki að vera eiginlegur keppandi á þessum markaði yfir í að setja reglur og hafa eftirlit er talsvert unnið.

Svo skellti ég mér á Mýrina í kvöld og hún er alveg að rokka. Ótrúlega góð íslensk kvikmynd!